FAQ : Something about me

อยู่ว่างๆ นอนไม่หลับ มาลองตอบคำถาม บางคำถามที่มีคนเคยถาม (แต่ก็ไม่เคยตอบ...) หรือบางคนอาจจะสงสัย กันดีกว่า?

(โรคจิตเนอะ สัมภาษณ์ตัวเอง แต่มันอาจจะทำให้เรารู้จักตัวเอง รู้ว่าคนอื่นรู้จักเรายังไง มากขึ้นก็ได้

เพราะงั้นถ้ามีคำถามอื่นๆสงสัยก็ถามมาได้ - -")


Q: เคยคิดว่าตัวเองเป็นคุณหนู/ไฮโซ มั้ย? (อันนี้ มีเพื่อนในคณะคนนึงถาม)

A: ....ก็จะตอบเหมือนตอนนั้นแหละว่า "ไม่เคย (โว้ย)" ไม่เคยคิด และไม่เคยฝันว่าตัวเองเป็นแบบนั้น
แต่ไม่รู้ทำไม่ภาพพจน์มันกลายเป็นแบบนั้นไปได้ อยากจะบอกว่า "ชั้นก็คนธรรมดาๆ นี่แหละ"

Q: อยู่บ้านทำอะไรบ้าง? (อันนี้ก็มีคนสงสัย แต่ไม่เคยถาม จนวันนึงมันมีเหตุทำให้รู้เข้า)

A: อืม ก็จะให้ทำอะไรล่ะ ได้อยู่บ้านคนเดียวแทบทั้งวัน นานน้าน นานๆที่ก็อาจจะเห็นมนุษย์ (พ่อ แม่ น้อง และแม่บ้าน) เดินผ่าน แต่ส่วนใหญ่ก็อยู่คนเดียว จะทำอะไรล่ะ

อ่านหนังสือ เล่นเกม เล่นเน็ต ก็ทำได้แค่นั้นแหละ

Q: อยู่แต่บ้านไม่เบื่อเหรอ?

A: เบื่อมาก แต่จะให้ทำไงล่ะ ออกไปข้างนอก? แล้วใครจะเป็นคนพาไป? ที่บ้านก็ยุ่งกันหมด คุณน้องก็มีเพื่อนมันอีกเยอะจองตัวอยู่ ถ้าไม่ออกไปข้างนอก ก็ต้องคุยโทรศัพท์ส่วนตัวอยู่ในห้อง ส่วนคุณเพื่อนๆ...ก็ไม่รู้อ่ะนะ ก็มีกิจกรรมส่วนตัวที่ต้องทำ แถมเวลาชวนเราก็ลำบากเพราะออกไปเองไม่ได้

ถ้าจะให้ออกไปคนเดียว... มันก็อยู่คนเดียวอยู่ดีอ่ะ - -"

Q: ทำไมไม่อยู่หอ / อยากไปอยู่หอมั้ย

A: ไม่ได้อยู่หอเพราะ บ้านอยู่ใกล้หน่ะสิ แล้วก็ไม่อยากอยู่หอเพราะ รู้สึกมันไม่สบายเท่าอยู่บ้าน เพื่อนบางคนที่ต้องมาอยู่หอเพราะบ้านอยู่ไกลอาจจะเข้าใจ แต่มันก็มีประเภทบ้านอยู่ที่นี่ แต่จะอยู่หอ ด้วย มันก็คนละความรู้สึกอ่ะนะ บางคนอาจจะอยากอยู่หอเพราะ มันมีอิสระกว่า ได้พึ่งตัวเองมากกว่า ไม่อยากเป็นลูกแหง่ ฯลฯ

Q: ทำไมไม่เลี้ยงหมา/เมื่อไหร่จะเลี้ยงหมาใหม่? (พวกเพื่อนเก่าชอบถาม...)

A: อยากเลี้ยง อยากเลี้ยงมากๆ เวลาบอกว่าจะซื้อหมา พ่อชอบถามว่า แล้วใครจะพามันอาบน้ำ.... ถ้ามันอยู่ในบ้านจะพาอาบทุกวันเลย แต่พ่อกับแม่ไม่ยอมให้เลี้ยงในบ้าน (เพราะเป็นภูมิแพ้) แถมแถวนี้มันไม่มีฟาร์มไซบีเรียน ฮัสกี้อีก ถ้ามี แอบไปซื้อมา แบบมัดมือชกคงได้อ่ะ

Q: ใช้แต่เงิน...ไม่เบื่อบ้างเหรอ (...ใครกันที่พูดประโยคนี้...)

A: ถ้าตอบว่าไม่ คงฟังดูเหมือนพวกบ้าซื้อของ วันๆเอาแต่ช๊อปสินะ
แต่ถ้าบอกว่า "เงิน=การให้ความสำคัญ" ล่ะ มันคงจะประหลาดอ่ะนะ แต่คุณยายของเราก็เป็นคนนึงที่ตีค่าความรักด้วยเงิน และบางที่เราก็อาจจะกำลังเจริญรอยตามอยู่ก็ได้

ส่วนตัวคิดว่า การตีค่าความรักด้วยเงิน ออกจะ "ไร้สาระ" แต่ถ้าลองนั่งคิดดูดีๆ ก็เริ่มรู้สึกว่า ตัวเองก็อาจจจะป็นแบบนั้นโดยที่ไม่รู้ตัวรึเปล่า?

ตอนแรกก็อาจจะเป็นเพราะ พ่อแม่มีเวลาให้แค่น้อยนิด แล้วก็ทดแทน "เวลาที่หายไป" ด้วย "สิ่งของ" และบางทีก็เป็น "เงิน" แทน พอนานๆไป เวลาที่รู้สึกว่าต้องการความสนใจ แต่ก็รู้ว่าไม่มีเวลาให้ ก็เลยมักเรียกร้อง "เงิน" หรือ "สิ่งของ" มาแทน

แต่จริงๆแล้ว "เงิน" หรือ "สิ่งของ" มันก็ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นมาอยู่ดี พอผ่านไปซักพัก....เอาอีกแล้ว ต้องการอีก เพราะยังไงมันก็ยังรู้สึกว่างๆอยู่ เหมือนแค่เอาอะไรมาบังๆไว้ชั่วคราว

"ฟุ่มเฟือย" ...ใช่แล้วล่ะ ขนาดตัวเองยังคิดแบบนั้น ทำไมคนอื่นจะไม่คิด บางที่ก็เบื่อเหมือนกัน ซื้อของเนี่ย แต่พอไม่ได้ซื้ออะไรไปซักพัก ก็จะรู้สึกเครียด เพราะมันรูสึกว่า "ไม่ได้รับความสำคัญ" นั่นแหละ

Q: ทำไมไม่มีแฟน/ เมื่อไหร่จะมีแฟน?

A: คำถามนี้ ถามกันจัง คำตอบคือไม่รู้ และไม่รู้ - -" ก็ไม่มีแล้วจะให้ทำไงค้าบ

แต่จริงๆตอนนี้ก็ไม่อยากมีอ่ะนะ.... จะว่าไงดีหล่ะ คือเป็นคนประเภทที่ให้ความสำคัญกับตัวเองมากหน่ะ ...(เห็นแก่ตัว...)



ตอนนี้นึกออกแค่นี้ ก็แค่นี้ก่อนละกัน

From CMU to KKU

...Where Should I start?

Well...last week I had the opportunity to go to Chaing Mai to take part in the USMLE workshop.

It's kinda like a tutoring course but most of the tutors are the professors from the Texas Tech University from USA that is...and the others are the Thais professors that have passed the board exam and have been studying in the US before.

85% of the lecture was in english because they said if you want to go abroad you must practice english (but still...the purpose of me coming here was to prepare for the Thai NL. - -") but I guess I'll try practicing it by composing a blog in english for now.

But despite the lectures were in english I thought it was quite interesting...

Ok, back to the main story,

That was my first time in ChaingMai (I think - -") but becauseof the tutoring was so tough (8 hours a day + 1 hour lunch break T^T) I didn't have much time to go sightseeing and I even felt like I haven't had enough sleep too.(I had to try my best not to fall asleep in class which was very hard because normally I slept like 80% of all classes. - -" ) But I managed to skip class and went to Chaing Mai zoo anyway. ^^"

At the Chaing Mai zoo, I don't think there's much to see. The hightlights are the pandas, koalas, penguins and the seals (seeing how much they advertise them - -" ). Being here you can clearly see that this place lacks maintainance (exept the pandas' cages - -") but the veiw around the zoo is nice.

I haven't got any souveniers exept lots of powerpoints, lecture DVDs, Texts file and such...how sad. ToT

Last, I hope I'll do well in the exams. >.<

Another rainy day : ออกเดินทางวันฝนตก

...อีกแล้ว ฝนตกอีกแล้ว ...

ที่แห่งนี้มีแค่ฤดู ฝน เท่านั้น

กี่ปีแล้วนะที่มาอยู่ที่นี่ ทำไมไม่เคยชินสักที ทำไมยังคงรอคอยฤดูใบไม้ผลิอยู่

ทำไมเราถึงไม่ไปจากที่นี่ซะทีนะ บางทีเราคงผูกพันกับที่นี่แล้วละมั้ง...





...

มองออกไปข้างนอก วันนี้ฝนไม่ตก ลมเย็นสบาย

คิดแล้ว คงได้เวลาซะที ที่จะออกเดินทางไปจากที่นี่

"...เก็บกระเป๋าแล้วไปดีกว่า..."





...

ตอนนี้ ฝนตกอีกแล้ว ฝนตกหนักซะด้วย...

"...จะกลับดีมั้ยนะ...
...เพิ่งมาได้ไม่ไกล กลับไปดีมั้ยนะ..."

"...ไม่น่าออกมาจริงๆด้วยสิ..."

...เหนื่อยจังเลย เปียกแล้วก็หนาวด้วย อยากกลับแล้วล่ะ...





...

เวลาผ่านไปนาเท่าไหร่แล้วนะ ที่ได้แต่นิ่งอยู่อย่างนั้น

จนเสียงใครซักคนดังขึ้น

"...เรามีร่ม ใช้ด้วยกันมั้ย?"

"..."





...

ฝนซาลงแล้ว...

บางที ปลายทางข้างหน้า อาจจะมีฤดูใบไม้ผลิจริงๆก็ได้...

Prelude : My Own Little Dark Side

...อยากทำบล็อกหน่ะ ตั้งใจว่าสอบเสร็จจะมาทำ...


อาจจะเขียนอะไรที่มันประหลาดๆลงไป ก็ไม่ต้องแปลกใจละกันนะ


เพราะมันคือ "...ตัวตนด้านมืดของฉัน..." ไง